उंच उंच घेत भरारी
शीळ घालतो जणू एक तुतारी
दाही दिशा त्याच्या पंखात
पसरली दहशत या रानात
तीक्ष्ण नजर, ताकदवान झेप
एक क्षणात, गणित जुळते एक
डोळ्यांची उघडझाप होते न होते
बळकट पंजांची पकड एक जीवावर पड़ते
कलकलाट फडफडाट
जंगलात अचानक गड़बड़ उडते
अन् एका जीवाची वावटळ मालवते
जो सुटला त्याची मजा
अडकलेल्याला चोचीची सजा
कोणी निंदा कोणी भजा
पण शेवटी हा पक्ष्यांचा राजा
- पिनाकिन कर्वे
३० डिसेम्बर २००८
Thursday, 30 April 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment